จังหวัด :
ชื่อโรงเรียน :
ท่านคิดว่าข้อใดคือประโยชน์ของการเรียนการสอนออนไลน์มากที่สุด
เพิ่มประสิทธิภาพการเรียนการสอน
สนับสนุนการเรียนการสอน
เกิดเครือข่ายความรู้
เน้นการเรียนแบบผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง ตรงตามหัวใจของการปฏิรูปการศึกษา
ลดช่องว่างการเรียนรู้ระหว่างเมืองและท้องถิ่น
ดูผลโหวด
Google
คุณเยี่ยมชมเป็นลำดับที่ 

     username   password       สมัครสมาชิกใหม่     ลืมรหัสผ่าน
      
[ กระทู้ทั้งหมด ]     
  
ข้อคิดของการศึกษาต่อของเด็กมัธยมจากประสบการณ์จริงของผม

พอดีตอนนี้ผมเพิ่งจบจากมหาลัยมาและผมพึ่งได้งาน เกี่ยวกับสาขาที่เรียนซึ่งผมก็ชอบมันด้วย ผมจึงขอเล่าประสบการณ์การเลือกคณะผมละกัน

คือผมจบคอมพิวเตอร์ธุรกิจ และปัจจุบันพึ่งได้งาน ตำแหน่งนักพัฒนาระบบซอฟแวร์ ซึ่งผมขอบอกเลยว่าตอนเรียนมัธยมผมไม่มีแววด้านคอมพิวเตอร์เลย และเรื่องคอมพิวเตอร์ผมก็เป็นอันดับสุดท้ายของห้องแต่ผมเป็นคนที่ชอบคอมพิวเตอร์นะชอบที่จะศึกษากับมันแต่ตอนนั้นสิ่งแวดล้อมมันไม่เอื้ออำนวยเท่าที่ควรอย่างเช่นเพื่อน หรือคนที่เก่งด้านคอมพิวเตอร์ และผมเป็นคนที่รับรู้ช้ากว่าชาวบ้านเขาด้วย ที่สำคัญพื้นทางทางคอมพิวเตอร์อย่างคณิตศาสตร์ ลอจิก หรืออะไรก็ไม่แน่น คือไม่พร้อมเลยที่จะเรียนคอมพิวเตอร์ แถมยังชอบทะเลาะกับเพื่อนรอบด้านอีกทำให้ไม่ค่อยมีใครช่วยเหลือผมซึ่งตอนนั้นการเรียนผมตกต่ำมาก

เป้าหมายในชีวิตก็ไม่มี

พอจบมัธยมปลายมา ผมอยากเรียนคอม แต่พ่อผมขัดขวางเอาไว้และจะให้ผมไปเรียนนิเทศก์ซึ่งตอนนั้นผมไม่ชอบเลยมันไม่ได้เป็นวิชาที่ผมชอบและผมก็คิดว่าไม่เหมาะกับผม แต่ผมก็ทำข้อสอบเต็มที่นะ และก็สอบไม่ได้ ตอนนั้นผมไม่คอยมีใจในการสอบด้วย คือใจผมอยากเรียนคอม พ่อผมไม่ให้ ผมก็เลยต่อรองกับพ่อผมว่า พ่อครับงั้นผมขอเรียนคอมสักนิดนึงก็ยังดีงั้นเอาอย่างงี้มะเรียนคอมธุรกิจเพื่อเอาใจพ่อผม

พอเข้ามาเรียนได้ ผมเป็นคนที่อาจารย์ที่โรงเรียนเก่าเป็นห่วงมากที่สุดกลัวผมจะไม่จบ พ่อแม่ก็ห่วงว่ากลัวไม่จบ เพื่อนผมตั้งให้ผมเป็นเต็ง 1 ที่จะโดนทายอะ

พอเรียนเทอมแรกที่ทำท่าจะเป็นเช่นนั้น คือวิชาเอกของผมที่เรียนผมได้ D+ เทอม 2 ทุกคนแทบเป็นห่วงผมเพราะวิชาคอมที่ผมเรียนนั้นคือภาษาซี ซึ่งเป็นการเขียนโปรแกรมและผมไม่เคยเจอ แต่ตอนนั้นผมกับทำมันได้ดี แม้เกรดจะไม่เยอะ นั่นแหละครับคือจุดพลิกผันในชิวิตการเรียนผมและทำให้ผมมีเป้าหมายที่ชัดเจนในการเรียนและเป็นจุดเริ่มต้นของการพิสูจน์ว่าผมเรียนคอมได้จริงๆ ไม่ใช่เป็นอย่างที่คนอื่นดูถูกเอาไว้ ไม่ได้เป้นอย่างที่พ่อแม่ผมบอกว่าผมเรียนไม่ได้ พ่อแม่จึงรู้ว่าที่จริงแล้วผมชอบคอมพิวเตอร์จริงๆไม่ใช่ที่ผมพูดให้เขาฟังในอดีต

ปัจจุบันผมได้งานเป็นนักพัฒนาซอฟแวร์ ผมขอบอกเลยว่า ผมเอ็นไม่ติด ผมสอบอะไรก็ไม่ได้

ซึ่งจากประสบการณ์ผมผมได้ข้อคิดว่า

1 ต้องเลือกเรียนสาขาวิชาที่ตัวเองชอบ

2 ต้องค้นพบตัวเองให้เจอ

3 ต้องมีเป้าหมายที่ชัดเจนล

4 การสอบเข้าเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

5 คนที่รู้ใจเราว่าเราชอบอะไรมากแค่ไหนก็ไม่เท่ากับตัวเราที่รู้ใจตัวเอง

ผมหวังว่าจากประสบการณ์จริงของผมอาจจะให้แนวคิดต่อพวกน้องๆบ้างนะครับ

จาก รุ่นพี่ที่หวังดี

[t_an_ja_007@hotmail.com]     27 มี.ค. 2551 เวลา 20:22:44  

  
ความคิดเห็นที่ 1

ดีใจและยินดีด้วยนะคะ ถือว่าเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับหลายๆคนเลย และตอนนี้พี่ได้เจอปัญหาเรื่องลูกชายเรียนไม่เก่งและโดดเรียนเป็นประจำจนโรงเรียนจะทายออกแล้วเพราะว่าติดเพื่อนและเกมส์มาก จะเป็นคนไม่ค่อยพูดถามอะไรก็ไม่ตอบไม่บอกความในใจให้พ่อกับแม่หรือใครๆได้รับรู้ว่าเค้าคิดอะไรอย่างไรอยู่ จึงอยากติดต่อขอข้อแนะนำเพื่อที่จะได้นำไปแก้ไขให้ลูกค่ะ(มีลูกคนเดียว) ถ้าจะพอมีเวลาช่วยแนะนำและชี้แนะด้วยนะคะ จักรขอบคุณเป็นอย่างสูงค่ะ ติดต่อได้ที่เบอร์ 089-1381689 หรือ knaonon@hotmail.com


จาก : แม่ที่เป็นห่วงลูกมาก

เครือวัลย์    18 ก.ค. 2551 เวลา 14:31:21  

ร่วมแสดงความคิดเห็น
  
ชื่อ
รายละเอียด
อีเมล์    IP Address : 35.173.48.224
ศูนย์ส่งเสริมประสิทธิภาพการเรียนรู้ (ศสร)  สนับสนุนโดย บริษัท เปโตรไอที จำกัด
เลขที่ 3 ซ.ลาดพร้าว 106 แขวงวังทองหลาง เขตวังทองหลาง กรุงเทพฯ 10310 โทรศัพท์ 0-2935-2804-6 โทรสาร 0-2935-2807 Power By Thaischool